Terörist saldırılar büyüktü. Ama daha önce daha büyükleri de gerçekleştirilmişti. Örneğin Clinton'ın herhangi bir gerekçe göstermeden Sudan'ı bombalaması, ilaç stoklarından yarısından fazlasını imha etmesi ve sayısız insanı öldürmesi gibi. Sudan'da öldürülen insan sayısı bilinmiyor çünkü ABD Birleşmiş Milletlerin soruşturma yapmasını önledi ve kimse de arkasını takip etmedi. Hemen akla gelebilecek daha kötü durumları saymaya bile gerek yok.

Kurbanlar, emekçilerdi

Ama bunun dehşetengiz bir cinayet olduğuna kuşku yok. Kurbanların çoğu her zaman olduğu gibi çalışanlardı: Kapıcılar, sekreterler, itfaiyeciler vb. Bu Filistinliler ve diğer yoksul ve ezilen halklar için de yıkıcı bir darbe olacağa, ayrıca ülkede insan haklarına ve özgürlüklere kısıtlama getirilmesine yol açacağa benziyor.

Bu olaylar "füze savunması" projesinin aptallığını dramatik bir tarzda ortaya koyuyor . Bugüne değin strateji yorumcularınca sürekli olarak ve açık bir biçimde ortaya konulduğu gibi, ABD'ye kitle imha silahları kullanmak da dahil büyük zarar vermek isteyenlerin bunu füzeyle saldırarak yapmaları gerekmiyordu. Esasında önlenmesi olanaksız çok daha kolay yollar vardı. Ama büyük olasılıkla bugün meydana gelen olaylar bu sistemleri geliştirerek devreye sokmak yolunda istismar edilecektir.

Sağa verilmiş bir armağan

"Savunma" uzayın askerileştirilmesini örtmek amacıyla kullanılan ince bir kılıftır ve iyi bir reklamla en saçma sapan gerekçeler bile korkutulmuş bir halkı şöyle ya da böyle ikna edebilecektir. Kısacası bu saldırı etki alanlarını denetim altında tutmak için güç kullanmayı bekleyen savaş kışkırtıcısı sağa verilmiş bir armağandır . Şimdilik ABD'nin girişmesi beklenen eylemleri ve bunun yol açacağı, WTC'ye yönelik saldırılar türünden tepkileri bir yana bırakalım. Şimdi karşımızdaki olasılıklar bu saldırılar gerçekleşmezden öncekinden daha da korkunç .

Anlamaya çalışalım

Nasıl tepki göstermek gerektiğine gelince yapabileceğimiz bir şey var. İçine düştüğümüz dehşeti ifade edebiliriz, bu cinayete neyin yol açmış olabileceğini anlamaya çalışabiliriz . Bu, benzer işlere kalkışabilecek olanların zihinlerinden neyin geçtiğini anlamamıza yardımcı olur. Eğer bu yolu seçecek olursak uzun yıllar bölgede kalarak benzersiz haberlere imza atmış olan Robert Frisk'e kulak kabartmamız yeter.

Daha kötü olabilir

Frisk, "ezilmiş ve aşağılanmış bir halkın acımasızlığı "nı tanımladıktan sonra "önümüzdeki günlerde inanmamız isteneceği gibi bu demokrasinin teröre karşı savaşı değildir ," diyordu. "Bu aynı zamanda Amerikan füzelerinin Filistinlilerin evlerini başlarına yıktığı , ABD helikopterlerinin 1996'da bir Lübnan cankurtaranına füze yolladığı ve Amerikan bombalarının Kana köyünü yerle bir ettiği ve Amerika'nın müttefiki İsrail'in besleyip giydirdiği Lübnan milislerinin mülteci kamplarına dalıp önlerine gelen herkesin ırzına geçip katlettikleri bir savaştır ." Ve bunun gibi pek çok şey anlatıyor Frisk.

Bir kez daha tekrarlamak gerekirse, bir seçim yapmamız gerek: Anlamaya çalışabilir ya da çalışmayabiliriz. İkincisini yaparsak bizi bekleyen çok daha kötü şeylere katkıda bulunmuş olacağız yalnızca.