52 ülkeden hükümet ve sivil toplum temsilcilerinin katıldığı toplantıda özellikle Avrupa'da çocuklara yönelik şiddete karşı yeterli yasal düzenleme olduğu fakat düzenlemelerin uygulamaya geçmesi için çaba harcanması gerektiğinin altı çizildi.

Üç gün süren toplantının sonunda oluşturulan sonuç bildirgesi 2006'da BM Genel Kurulu'na getirilecek araştırmaya eklenecek.

Toplantı öncesinde, 2004'te tüm katılımcı ülkelere bir anket gönderildi fakat Türkiye hükümeti anketi cevaplamadı; dolayısıyla Türkiye'deki durum toplantıda ele alınamadı.

BM çocuklara yönelik şiddet araştırması, Genel Kurul'un 2001'de aldığı karar üzerine Şubat 2003'te Çocuk Hakları Komitesi'nin altında kurulan bir grup tarafından başlatıldı.

Yasa var; uygulama güçlendirilmeli

BM Çocuklara Yardım Fonu (UNICEF) Direktör Vekili Rima Salah, Ljubljana'da yaptığı konuşmada harekete geçmek için vakit kalmadığını vurguladı.

Avrupa Konseyi'nin çalışmaları nedeniyle bölgede ortak bir hareket için gerekli zeminin bulunduğunu belirten Salah, "Yasalar ve politikalar önemli ama onun ötesine geçmeliyiz. Çocuklara yönelik şiddeti önlemek herkesin ortak sorumluluğu ve tüm ülkeler harekete geçmeli" dedi.

Salah, çocuklara yönelik ölüm cezasının tamamen yasaklanması gerektiğini belirtti.

Öneriler

Toplantının ardından açıklanan sonuç bildirgesinde yer alan dokuz madde kısaca şöyle:

* STK'ların aktif desteğiyle, her düzeyde ve ailelerden çocuklara ve uzmanlara tüm tarafların katılımıyla çocuklara yönelik şiddete karşı politikalar geliştirilmeli ve uygulamaya geçirilmeli.

* Konuyla ilgili tüm uluslar arası anlaşmalar imzalanmalı ve hayata geçirilmeli; çocuklara yönelik kötü muamele ve ölüm cezası da dahil olmak üzere tüm şiddet biçimlerinin kaldırılması için ulusal yasal düzenlemeler yapılmalı. Kanunla ihtilaf halindeki çocukları korumak üzere çocuk adalet sisteminin hayata geçirilmesine özel önem verilmeli.

* Çocuklara yönelik şiddete karşı mücadelenin görünür kılınması için harekete geçilmeli. Kitle iletişim araçları, sivil toplum ve özel sektörle işbirliği yapılarak kamuoyunu bilinçlendirici kampanyalar yürütülmeli.

* Sağlık, eğitim, adalet ve koruma hizmetleri ile ilgili teknik, yasal ve kurumsal altyapı yenilenmeli. Çalışma hayatında çocukların şiddet görmemesi için gerekli izleme ve önleme politikaları oluşturulmalı.

* Çocuklara yönelik şiddetin her türünü izlemek için gerekli mekanizmalar oluşturulmalı. Ayrımcılığa ve şiddete karşı daha kırılgan çocuk gruplarına yönelik poltikalar oluşturulmalı.

* Ailelere, gazetecilere ve bağlantılı tüm gruplara insan hakları ve çocuklara yönelik şiddet üzerine eğitim verilmeli.

* Özellikle suça karşı, uluslararası ve sınır ötesi işbirliği koşulları yaratılmalı

* Çocukların ve gençlerin şiddeti farketmesi, dile getirebilmesi ve şiddete karşı mücadele edebilmesi için gerekli mekanizmalar kurulmalı; çocukların katılımı arttırılmalı.(EÜ)