22-23 Şubat, İstanbul

Çocuk İhmal ve İstismarını Önleme Platformu, İstanbul'da 22-23 Şubat tarihlerinde bir çalıştay gerçekleştirecek. Çalıştayın amacı önleme mekanizmalarının unsurlarını tarif ederek, savunusunu yapabilecekleri bir metin oluşturmak, örneğin sağlık sektörünün önleme için nasıl çalışması gerektiğini belirleyebilmek.

Çocuklar için çözüm üretmek 

20 sivil toplum kuruluşunun bir araya gelmesiyle oluşan Platformun amacı, tüm çocuklara yönelik riskleri fark etmeye, önlemeye ve risk doğduğunda müdahale etmeye yönelik bir sistem oluşturulması ve geliştirilmesi için sosyal savunu çalışmaları yapmak. Bir diğer amaçsa devlete sorumluluklarını hatırlatmak.

Platformun hedefleriyse şöyle:

1. Çocuklara yönelik riskleri tanımlamak,
2. Riskleri fark eden ve önleyen sistemin ögelerini tanımlamak,
3. Önleyici mekanizmaya yönelik önerilerde bulunmak, 
4. Bu sistemi kurmaktan sorumlu kurumlar nezdinde önleyici sistemin savunusu amacıyla çalışmalar yapmak,
5. Bu sistemin kuruluşunda uygulamaları izlemek ve raporlandırmak.

Devlet için çocuk sadece "korunmaya muhtaç"

Kuruluşları platformu oluşturmaya sevk eden çocuklara yönelik riskler ve önlemeye yönelik mekanizma hakkında tespitler:

• Devletin, çocuğu yurttaş olarak hak sahibi bir birey konumunda görmeyip onunla sadece korunmaya muhtaç olduğu noktadan ilişki kuran bir sistem benimsemesi; riskleri önceden gören ve önlemeye yönelik çalışmaması,
• Çocuğun gereksinimi olan ortamların desteklenmemesi, risklere karşı olumluyu ortaya koyan ortamların ve mekanizmaların olmaması,
•  Hizmetlerin ve kaynakların planlanmasında bütün çocukların gelişim ve topluma katılımlarına yönelik gereksinimlerinin öncelikli olarak dikkate alınmaması ve bu ortamların (hamilelikten itibaren izleme ve destekleme hizmetleri, anne baba okulları, okul öncesi eğitim hizmetleri, okul saatleri sonrası sosyal kültürel merkezler, parklar, oyun ve spor alanları, yetenek ve becerilerini geliştirme merkezleri) yeterince olmaması,
• Tüm çocukların gelişim ve topluma katılım sürecindeki gereksinimlerini dikkate alan bir çocuk politikası olmaması,

Çocuklara hizmet veren personel riskleri erken fark etmeli

• Özgürlükçü-eşitlikçi olmayan; otoriter, baskıcı ve sorgulatmayan yöntemleri tercih eden ve çocuk gerçeğini görmezden gelen eğitim politikaları ve eğitim kurumlarının ihtiyaca cevap verebilecek nitelikte olmaması,
•  Sosyal yardım sisteminin hak temelli örgütlenmemesi,
• Çocuğun korunma ihtiyacını gidermeye yönelik olarak kurum bakımının yaygın olarak kullanılması, aile ve aile tipi bakımı güçlendirecek hizmetlerin yeterince varolmaması,
• Çocukların bir arada yaşadıkları kurumların çocuklara yönelik riskleri fark edecek ve önleyecek biçimde tasarlanmaması,
• Çocuklara yönelik hizmetlerde çalışan personele riskleri erken fark etme ve etkili müdahale etme becerilerini geliştirecek desteklerin ve özlük haklarının yeterince sağlanmaması. (GG)